Konwencja petersburska między Rosją a Austrią na pierwszej części Rzeczypospolitej

Lipiec 1772 25

W NAZWIE ŚWIĘTEJ TRÓJCY.

Duch partii, zamieszania i konflikty obywatelskie, które od wielu lat niepokoją Królestwo Polskie, i anarchia, która zyskuje tam nowe siły każdego dnia, aby ostatecznie podkopać całą władzę legalnego rządu, budzi obawy, że może nastąpić całkowity rozpad państwa, że interesy sąsiadów Polski zostaną naruszone, dobre porozumienie, które zostało ustanowione między nimi, zostanie naruszone, i zostanie wszczęta wojna ogólna, jak już w rzeczywistości przez te niepokoje i wojnę, które E. in. Wszechrosyjska cesarzowa prowadzi z otomańskiej Porte Jednocześnie, mocarstwa sąsiadujące z Rzeczpospolitą Polską, mające wieki i prawa tak stare jak prawne w odniesieniu do niej, które nigdy nie mogłyby być zaspokojone, ryzykują utratę tych praw nieodwołalnie, jeśli nie podejmą środków w celu ich zabezpieczenia i doprowadzi ich do egzekucji w połączeniu z przywróceniem spokoju i porządku w wewnętrznych sprawach republiki, określeniem jej struktury politycznej, bardziej zgodnej z interesami sąsiadów.

W tym celu węgiersko-czeska królowa cesarzowej królowej wybrała i mianowała księcia Józefa Lobkovicha, księcia Saganskiego, jej rzeczywistego szambelana, generała kawalerii, kawalerzystę generalnego i jego wysłannika na dworze E. in. Cesarzowa Rosji, która dała władzę hrabiemu Nikicie Paninowi, wychowawcy E. i. na wyspach władcy Wielkiego Księcia, prawdziwego tajnego doradcy E. i. c., szambelan i kawaler cesarskich rozkazów, a także książę Aleksander Golicyn, wicekanclerz, wtajemniczony radny, szambelan i dżentelmen z rozkazów św. Aleksandra Newskiego i polskiego Białego Orła, upoważnieni w ten sam sposób ze swojego dworu. Po spotkaniu w sprawie wspomnianego przepisu Rzeczypospolitej Polskiej, a także w sprawie środków służących zabezpieczeniu praw i roszczeń jej cesarskich i apostolskich Wysp Królewskich, postanowiono, zawarto i podpisano dla niej następujące artykuły, jej potomków, spadkobierców i następców:

Artykuł I

Jej cesarska królowa apostolska, zarówno dla siebie, jak i dla jej potomków, spadkobierców i następców, przejmie w tym czasie i w sposób określony w następnym artykule, w następujących granicach: między prawym brzegiem Wisły ze Śląska do Sandomira i do zbiegu rzeki Sanaa, stąd stamtąd bezpośrednią linią do Frampola do Zamoty, a stąd do Hrubieszowa i Bugu, a następnie z tej rzeki wzdłuż obecnych granic Rosji Chervonnaya, stanowiąc jednocześnie granice Wołynia i Podola, do okolic Zbaraża; stamtąd w linii prostej do Dniestru, wzdłuż niewielkiej rzeki, zwanej Podgorche, która oddziela niewielką część Podola, przed jej dopływem do Dniestru i wreszcie podążając za przyjętymi granicami między Pokutią a Mołdawią.

Artykuł II

Jej cesarska królowa apostolska nakazuje żołnierzom zająć ich miejsca i obszary, co zgodnie z poprzednim artykułem, który zamierza przywiązać do swojego majątku, wyznacza pierwsze dni września starego stylu bieżącego roku na to przejęcie, nic nie obiecując odkryć z ich rodzajów i intencji.

Artykuł III

Jej cesarska królowa cesarzowa, dla siebie, dla swoich potomków, spadkobierców i następców, gwarantuje formalnie iw najbardziej pozytywny sposób E. v. Cesarzową Rosji, te ziemie i prowincje Polski, które będą posiadać E. v. Will. na mocy ogólnego porozumienia, które składa się z reszty polskiej Litwy, a także z części województwa połockiego, które znajduje się po tej stronie Dźwiny, a także z województwa witebskiego, tak że rzeka Dźwina stanowi naturalną granicę między dwoma państwami prawie do konkretnej granicy między Witebskiem a Województwa połockie i wzdłuż tej granicy do punktu, w którym połączone są trzy województwa: Połock, Witebsk i Mińsk; od tego momentu granica będzie przebiegać w linii prostej do źródła rzeki Druchi w miejscu Orszy, a stamtąd będzie podążać biegiem tej rzeki do jej ujścia do Dniepru, tak że całe województwo Mstislavlskie, zarówno wzdłuż rzeki, jak i po drugiej stronie Dniepru, i obu krańców Województwo mińskie powyżej i poniżej województwa mścisławskiego po tej stronie nowej granicy i Dniepru będą należeć do imperium rosyjskiego; z dopływu rzeki Druchi Dniepr utworzy granicę między oboma państwami, utrzymując granice miasta, które Kijów i jego dzielnica mają obecnie wzdłuż drugiego brzegu tej rzeki.

Artykuł IV

I jak E. in. Wszechrosyjska cesarzowa, kontynuująca przez ponad trzy lata specjalną wojnę z Imperium Osmańskim, wyłącznie z powodu spraw polskich, E. poinformowała ich z pełną pewnością. w Królowa ostatecznych warunków węgierskich i czeskich, na podstawie których byłaby gotowa zawrzeć pokój z Porto i wyjaśniła to za pomocą tych nowych zarysów E. in. miło było zgodzić się, by nie domagać się ani podboju, ani niepodległości Wołoszczyzny i Mołdawii, a zatem nie nalegać na jego początkowe warunki, co jest bezpośrednio sprzeczne z bezpośrednimi interesami austriackiego domu, Jej Cesarskiej Królowej Apostolskiej, napędzanej uczuciami szczerej przyjaźni z E. in. Cesarzowa Rosji obiecuje nadal szczerze promować osiągnięcie pożądanego sukcesu w negocjacjach na kongresie, zgodnie z przyjaznymi służbami, którym zobowiązała się wobec obu walczących stron.

Artykuł V

Ponieważ konieczne będzie doprowadzenie do ostatecznego uzgodnienia sprawy z Rzeczpospolitą Polską na temat ogólnych przejęć, a także przywrócenia porządku i milczenia w Polsce, jej cesarskie i królewskie władze apostolskie są zobowiązane do przekazania swojemu wysłannikowi w sądzie warszawskim najdokładniejszych instrukcji postępowania zgodnie z i jednogłośnie z wysłannikiem E. Cesarzowa Rosjanka, znajdująca się na tym samym dworze i wspierająca te negocjacje najbardziej aktualnymi środkami.

Artykuł VI

Konwencja ta zostanie ratyfikowana na sześć tygodni lub nawet wcześniej, jeśli nadarzy się okazja.

W zapewnieniu tego, co przedstawiciel Jej Cesarskich i Apostolskich Wysp Królewskich podpisał sam, i przymocował pieczęć swojego herbu.

Dostarczony w Petersburgu 25 lipca 1772 roku

Obejrzyj film: Kino Paradiso Film Promocyjny (Marzec 2020).

Loading...